Calling my Lily again

By
All the Lily, I own it
I lost it, few days back
The petals were drop off
Branches were dried and dull
The sun, was not knocked on the door
Today, I chopped off everything -
Roots, Stem, Branches, Lily too
I have to do it, 
I found Minerals were not there in them
Soil too lost its Identity.

Being there with Lily all the time,
How come my Lily was dead inside out!
How come the Sun did not show up!
All I was observing and warming myself 
Autumn had knocked on the door early
Now Spring too will come over
Indeed it was frightening for me
All I have with me is - Lily
Which too I had lost it.

I am still me, making my Hopes rise up
To rejuvenate my Lily all over again.

Comments

  1. MridulWed Jun 28, 05:41:00 pm

    Your poetry beautifully portrays the cycle of loss and hope, capturing the essence of resilience in a concise yet powerful way.

    ReplyDelete
  2. YuvrajWed Jun 28, 06:10:00 pm

    Truly admirable ❤️...

    ReplyDelete
  3. AnonymousWed Jun 28, 06:43:00 pm

    Relatable lines. Amazing Poetry. ๐Ÿ‘

    ReplyDelete
  4. AnonymousWed Jun 28, 11:29:00 pm

    It's fascinating❣️

    ReplyDelete
  5. PrateekThu Jun 29, 12:03:00 pm

    Amazing. Keep it up. ๐Ÿ‘

    ReplyDelete
  6. MansiThu Jun 29, 12:44:00 pm

    Phenomenal

    ReplyDelete
  7. ArchitWed Oct 18, 04:05:00 am

    ๐ŸŒป

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

เค‡ंเคธाเคจिเคฏเคค เคธเคฌเคธे เคชเคนเคฒे

By
เค•्เคฏा เคซเคฐ्เค• เคชเคก़เคคा เคนै เค…เค—เคฐ เค•ोเคˆ เคคुเคฎ्เคนाเคฐे เคฐाเคœ्เคฏ เคธे เคจเคนीं เคนै, เค‰เคธเค•ा เคงเคฐ्เคฎ เคคुเคฎเคธे เค…เคฒเค— เคนै, เคตो เคคुเคฎ्เคนाเคฐी เคญाเคทा เคจเคนीं เคฌोเคฒเคคा, เคฏा เค•िเคธी เค”เคฐ เคœाเคคि เคฏा เคธเคฎुเคฆाเคฏ เคธे เคนै? เค•्เคฏा เค•िเคธी เค•ो เคจीเคšा เคฆिเค–ाเค•เคฐ, เค‰เคธเค•ी เค†เคธ्เคฅा เคชเคฐ เคธเคตाเคฒ เค‰เค ाเค•เคฐ, เคฏा เค‰เคธे เค…เคชเคจी เคธोเคš เคฎें เคขाเคฒเคจे เค•ी เคœ़िเคฆ เคธे เคคुเคฎ्เคนें เค—เคฐ्เคต เคนोเคคा เคนै? เค•्เคฏा เค‡เคธเคธे เคคुเคฎ्เคนाเคฐी เคชเคนเคšाเคจ เคŠँเคšी เคนोเคคी เคนै? เค…เค—เคฐ เคนाँ — เคคो เคถाเคฏเคฆ เคคुเคฎ เค‰เคธ เคœเค—เคน เคชเคฐ เคจเคนीं เคนो เคœเคนाँ เค‡ंเคธाเคจिเคฏเคค เคœ़िंเคฆा เคนै। เคชเคนเคฒเค—ाเคฎ เค•ी เค‰เคธ เคฆเคฐ्เคฆเคจाเค• เค˜เคŸเคจा เคฎें เคœिเคจ्เคนोंเคจे เคœाเคจ เค—ंเคตाเคˆ — เค•्เคฏा เคนเคฎเคจे เคชूเค›ा เค•ि เคตो เค•िเคธ เคœाเคคि เค•े เคฅे, เค•िเคธ เคงเคฐ्เคฎ เค•ो เคฎाเคจเคคे เคฅे, เคฏा เค•ौเคจ เคธी เคญाเคทा เคฌोเคฒเคคे เคฅे? เคจเคนीं — เค•्เคฏोंเค•ि เคœเคฌ เค†ँเคธू เคฌเคนเคคे เคนैं, เคตो เคจ เคงเคฐ्เคฎ เคฆेเค–เคคे เคนैं, เคจ เคธเคฐเคนเคฆें। เคตो เคฌเคธ เคฆिเคฒ เค•ो เคคोเคก़ เคœाเคคे เคนैं। เค•्เคฏा เคฌिเค—เคก़ เคœाเคเค—ा เค…เค—เคฐ เคนเคฎ เค•िเคธी เค”เคฐ เค•े เคงเคฐ्เคฎ เค•ा เคธเคฎ्เคฎाเคจ เค•เคฐें, เค‰เคจเค•ी เคญाเคทा เคฎें เคฆो เคฌोเคฒ เคช्เคฏाเคฐ เคธे เค•เคนें, เคฏा เค‰เคจเค•ी เคชเคนเคšाเคจ เค•ो เคธเคนเคœ เคฐूเคช เคธे เคธ्เคตीเค•ाเคฐें? เค•ुเค› เคญी เคจเคนीं เคฌเคฆเคฒेเค—ा — เคธिเคตाเคฏ เค‡เคธเค•े เค•ि เคนเคฎ เค•िเคธी เค•ा เคฆिเคฒ เคœीเคค เคฒेंเค—े, เค”เคฐ เคเค• เค”เคฐ เค‡ंเคธाเคจ เค•ो เค…เคชเคจा เคฌเคจा เคฒेंเค—े। เคนเคฎเคจे เคนी เคคो เคฏे เคฆीเคตाเคฐें เค–เคก़ी เค•ी เคนैं — เคงเคฐ्เคฎ, เคœाเคคि, เคญाเคทा เค•े เคจाเคฎ เคชเคฐ। เคชเคฐ เคนเค•ीเค•เคค เคฎें, เคนเคฎ เคธเคฌ เคเค• เคนी เคฎिเคŸ्เคŸी เคธे เคฌเคจे เคนैं — เคนเคฎ เคญाเคฐเคคीเคฏ เคนैं, เค”เคฐ เคธเคฌเคธे เคชเคนเคฒे — เค‡ंเคธाเคจ।
Read more

I Am Scared — A Reflection on Words and Wounds

By
  I’m afraid— Not of meeting someone, But of the conversations that follow. For knowingly, or not, They probe, They laugh, And rarely do they regret. Instead, they mark my hurt with a shrug— “Oh, I was just joking! You took it too seriously.” I’m afraid— Not of what lies ahead, But of how my past Becomes a story for others to mock. A moment of pain Turned into their punchline. I do not fear my future. But still, they ask— “What if this happens to you?” Not to understand, But to judge. Rarely do they place themselves In the shoes of the questioned. And though I say I’m not scared, That I live a joyful present— Still, I fear The darkness in their thoughts, The weight of their words. For you never know What they’ll ask, Or how deeply it might cut.
Read more

O̶u̶r̶ Story

By
She asked him, What will be Our Story, after 5 years? He didn't answer her. But she knows that in the end She'll probably just not be on any page. Because everyone came and stayed She didn't exist! For him, he has everything, but not HER. She was probably a trespassing person. But even, if that's the case She hopes he cherishes his life With his Future SHE. For her, he is - In every Page, In every Chapter; Which completes her Book. And she hopes one day She will cross him on the road And will ask him To run his eyes on this Book. And as he ran his eyes, Over the Book,  To every Chapter To every Page From his lips to Her words She expect him to Smile. Just Smile :)
Read more